PŁATKI RÓŻY – ukojenie dla kobiecej duszy i ciała.
0

W lecznictwie 

najczęściej stosowane są owoce i płatki kwiatów kilku gatunków róż: owoc róży (Fructus Rosae, Fructus Cynosbati cum seminibus – cały owoc z orzeszkami lub sine seminibus – pozbawiony orzeszków), pozyskiwany z róży dzikiej, francuskiej i girlandowej; kwiat róży (Rosae flos, Rosae petalae – płatki róży), pozyskiwany z róży francuskiej, stulistnej i gatunków ozdobnych o czerwonych płatkach.

Już w starożytności 

sadzono róże. W Babilonii i w Persji poświęcone były one bogini miłości, skąd dotarły do Azji Mniejszej, następnie do Egiptu i Rzymu. Znano wiele odmian hodowlanych róży. Lekarze greccy, jak Dioskurides i Galen, dawali pierwszeństwo formom dzikim. Wykorzystywali oni przeważnie różę francuską (Rosa gallica) i różę stulistną (Rosa centifolia) oraz różę dziką. W antycznym Rzymie poduszka wypełniona suszonymi płatkami kwiatu róży uspokojała, przywodziła słodki sen. Rzymskie patrycjuszki pielęgnowały cerę maseczkami z płatków róży.

W medycynie klasztornej 

róża była również chętnie stosowana. Z jej płatków przyrządzano maści do oczu, a gotowane w winie wykorzystywano przy bólach uszu i głowy, także w stanach zapalnych skóry i dziąseł. Ponieważ róży przypisywano właściwości chłodzące i osuszające, stosowano ją w średniowieczu przede wszystkim na gorączkę, na “zagrzane organy trawienne” (biegunkę), oparzenia i ropiejące skaleczenia, o czym można przeczytać np. w Aemilius Macer. Ważnym lekiem od średniowiecza do XX w. był olejek różany, stanowiący podstawę wielu receptur leków do stosowania zewnętrznego i wewnętrznego. Przyrządzany z kwiatów róż i oliwy, olejek różany był najczęściej stosowany razem z olejkiem fiołkowym. W takiej postaci zadawano go przede wszystkim na gorączkę, ale ceniono go także jako lek na rany. Do celów leczniczych używano też kory i korzeni, które były znanym środkiem przeciwko ukąszeniom wściekłych psów.

W medycynie ludowej 

wielu krajów owoce i kwiaty róży miały szerokie zastosowanie. We Francji kwiat róży stosowano jako lek przeciwszkorbutowy, przeciw robakom, przy hemoroidach i jako środek ogólnie wzmacniający.

W Bułgarii kwiat róży używany jest do dziś w schorzeniach przewodu pokarmowego, do płukań przy zapaleniu jamy ustnej i gardła oraz spojówek.

Przepisy 

Sproszkowane płatki róży służą jako peeling oraz składnik maseczek nawilżających i regenerujących. Różana parówka na twarz: 2 garście suszonych płatków róży zalać 2 l wrzącej wody. Nakryć głowę ręcznikiem, żeby para nie uciekała. Po 10 minutach osuszyć twarz i zastosować krem pielęgnacyjny. Zabieg odświeża i uspokaja cerę, wspaniały zapach poprawia ogólne samopoczucie.

Macerat ziołowy z płatków róży nadaje dla skóry piękny koloryt. Odpręża ją i oczyszcza.  Odżywia i regeneruje, dobrze relaksuje i regeneruje skórę. Róże w połączeniu z olejem łagodzą podrażnienia, odmładzają i nawilżają skórę, pomagają zatrzymać czas i rozjaśnić twarz. Do 100 ml oleju słonecznikowego dodaj 50 g zmielonych, wysuszonych płatków róży. Całość wymieszaj i odstaw na 3 tygodnie, codziennie mieszając. 

źródło:

https://panacea.pl/articles.php?id=52

Zostaw komentarz

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.